Με το mathjazz συνεργάζονται οι καθηγητές μαθηματικών:

Γιάννης Γεώργας,        καθηγητής μαθηματικών στο 3ο λύκειο Αλίμου

Θωμάς Ραϊκόφτσαλης, καθηγητής μαθηματικών

Κώστας Ρεκούμης,      καθηγητής μαθηματικών και συγγραφέας

Χρήστος Κυριαζής,      καθηγητής μαθηματικών

Στατιστικές παρατηρήσεις που έχουν γίνει στο περιβάλλον μου, κατέτειναν στο συμπέρασμα ότι είμαι ιδιόμορφος χαρακτήρας.

Σας δίνω τις στατιστικές παρατηρήσεις, από τις οποίες τεκμηριώθηκε το συμπέρασμα, και αν θέλετε σχολιάστε ελεύθερα! 

Μπορείτε να φαντασθείτε σκηνές απείρου κάλους, όταν η λατρεία μου αυτή με φέρνει αντιμέτωπο με τους  αγαπημένους συγκατοίκους μου, γυναίκα και δυο παιδιά, αλλά να είστε σίγουροι ότι θα πέσετε έξω!

Έχω φτιάξει τη δική μου «λογική», τη φοράω και με αυτή πορεύομαι. Η λογική αυτή έχει ένα και μοναδικό αξίωμα, το εξής:

«Η πρώτη μου σκέψη πρέπει να θεωρείται πάντα παρορμητική, άρα θεωρώ ότι δεν έγινε, οπότε προχωρώ στη δεύτερη που αν υποθέσουμε ότι είναι σωστή, και η τρίτη επαληθεύσει τις δυο πρώτες, τότε μόνο διατυπώνω άποψη.

Καθυστερώ λίγο, οι άλλοι με θεωρούν αργόστροφο ή αναβλητικό, αλλά ένα μυστήριο πράμα, μου αρέσει.

Δεν δίνω καμιά ιδιαίτερη προσοχή σε πράγματα και γεγονότα που θεωρώ ότι δεν έχουν πρακτική αξία.

Για παράδειγμα, τηλέφωνα και διευθύνσεις, δεν τα θυμάμαι ποτέ, όχι γιατί δεν μπορώ, αλλά επειδή αρνιέμαι πεισματικά, να τους δώσω  περισσότερη αξία από όση έχουν! 

Είμαι πεισματάρης, επίμονος θα λέγαμε, αν αποφασίσω να κάνω κάτι, δεν είναι εύκολο το οποιοδήποτε επιχείρημα, όσο σοβαρό και αν είναι, να με σταματήσει.

Οι άλλοι λένε ότι είμαι ξεροκέφαλος και εγωιστής, εγώ πάλι λέω ότι αφού τα αξιώματα της λογικής δεν αμφισβητούνται, και αφού ο συλλογισμός είναι σωστός, έχω άποψη!

Έχω ιδιόμορφη σχέση με το χιούμορ, όταν γελάνε οι άλλοι εγώ συνήθως λυπάμαι και όταν εγώ γελώ οι άλλοι συνήθως κατσουφιάζουν.

Τι σκέφτεται ένας στατιστικολόγος, διευθυντής μιας εταιρείας δημοσκοπήσεων, όταν οι υπάλληλοί του χάριν αστειότητας του βάλουν, το κεφάλι του στην κατάψυξη ενός ψυγείου, τα πόδια του μέσα σε ένα φούρνο και αφήσουν το υπόλοιπο σώμα του σε ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες;

Σκέφτεται:

Τι καλά που είμαι εδώ στον μέσο όρο και χαϊδεύει ευτυχισμένος τη μέση του!

Πολύ καλό έτσι;

Ε! λοιπόν εγώ στεναχωριέμαι γιατί φαντάζομαι ότι αν ανάψουν το ψυγείο και ο φούρνος, το μυαλό θα γίνει παγάκι και τα πόδια σαπούνι!

Ανέκδοτο 2:

Στο τρένο, συνταξιδεύουν ένας «θεωρητικός μαθηματικός» και ένας «θεωρητικός φυσικός», και χαζεύουν τη φύση, κοιτώντας έξω.

Σε κάποια στιγμή, βλέπουν ένα λιβάδι όπου κάποια άσπρα πρόβατα βόσκουν, και ανάμεσά τους βλέπουν και ένα μαύρο προβατάκι.

Γυρίζει ο μαθηματικός και λέει στον φυσικό, θέλω να τσεκάρω τον τρόπο που σκέφτεσαι, θέλω να δω την λογική σου, διατύπωσέ μου μια απόλυτα τεκμηριωμένη άποψη με δεδομένο αυτό που είδαμε και που δεν αμφισβητείται.  

Ο φυσικός σκέφτεται λίγο και απαντά:

«Για να υπάρχει ένα μαύρο προβατάκι, θα υπάρχουν τουλάχιστον άλλα δύο που θα είναι οι γονείς του και αυτό μου φθάνει για να διατυπώσω την άποψη ότι η Ελλάδα έχει μαύρα πρόβατα». 

Ο μαθηματικός τον κοιτάει  επιτιμητικά και του λέει:

Είναι τελείως ανακριβές, μπορείς να κατηγορηθείς ότι διαδίδεις ψευδείς ειδήσεις, ξανασκέψου.

Μετά από λίγο ο φυσικός ομολογεί, είχες δίκιο, έπρεπε να διατυπώσω μόνο την επιβεβαιωμένη άποψη ότι, «η πατρίδα μας έχει τουλάχιστον ένα μαύρο πρόβατο», διότι το μαύρο αυτό πρόβατο που είδαμε μπορεί για κάποιους λόγους να είναι το μοναδικό στην πατρίδα μας!

Μπράβο του λέει ο μαθηματικός, προχώρησες αρκετά, όμως κάνεις ένα λογικό λάθος, ξανασκέψου.

Σκέφτεται, ξανασκέφτεται ο φυσικός, αλλά δεν βρίσκει λάθος στον συλλογισμό του και επιμένει στην άποψή του.

Ο μαθηματικός τον κοιτάει  πάλι επιτιμητικά και του λέει: 

Tα δεδομένα που στηρίχθηκες για να κάνεις τον συλλογισμό σου, δεν τα ανάλυσες καλά, και για το λόγο αυτό κατέληξες πάλι σε λάθος!

Πες μου, το μαύρο πρόβατο το είδαμε και από τις δυο πλευρές;

Όχι,  ήταν αδύνατο για τεχνικούς λόγους να δούμε την άλλη, άρα η μόνη επιβεβαιωμένη άποψη, το αξίωμά μας δηλαδή, είναι:

«Η πατρίδα μας έχει τουλάχιστον ένα μαύρο πρόβατο του οποίου τουλάχιστον η μια πλευρά είναι μαύρη»!!!

Σε κανέναν δεν αρέσει αυτό το ανέκδοτο, εγώ τρελαίνομαι όταν το ακούω!